info blog max4

Począwszy od XHTML 1.0 każdy znacznik musi zostać zamknięty. We wcześniejszych wersjach HTML dopuszczalne było zastosowanie w określonych przypadkach tylko znaczników otwierających, np. <br>, <hr>, <img>, wraz ze zmianą standardów znaczniki te muszą być zamknięte – <br></br>, na szczęście jednak wprowadzono możliwość skróconego zapisu, odpowiednio: <br />, <hr /> oraz <img />.

W języku HTML jest zdefiniowanych kilka typów danych, przykładami mogą być między innymi dane arkuszy stylów, adresy URL, skrypty, nazwy, identyfikatory.

Język HTML definiuje 252 encji które pozwalają na zapisanie określonych znaków za pomocą stałych. Dzięki wprowadzaniu encji i symboli znakowych przeglądarka może odróżnić specjalne znaki które chcemy wyświetlić jako tekst na stronie od znaczników i symboli zarezerwowanych dla składni języka.

Przykładowo gdybyśmy chcieli w treści strony umieścić znak mniejszości < musimy zastosować symbol znakowy &lt; lub encję &#60; aby przeglądarka internetowa nie zinterpretowała tego znaku jako początek znacznika.

Każdy dokument HTML oraz XHTML powinien zaczynać się od deklaracji typu dokumentu, celem jest poinformowanie przeglądarki w jaki sposób ma przetworzyć dany dokument. Deklaracja typu dokumentu DOCTYPE zawiera zasady wykorzystania znaczników w dokumencie.